Soyadındaki ‘R’ harfi

Soyadındaki ‘R’ harfi
06.02.2021
247
A+
A-

ADAM büyük bir şirketin üst düzey yönetim kadrosundadır.
İsmi önemli değil…
Soyadı “kıRç” tır…

***

Şirket şubelerinden birine müdür olarak atanır.
Atandığı şubeyi, bir kaygıdır sarar.
Çünkü bu yeni müdürün; adaletsiz yönetim biçimi, despotluğu ve “dediğim dedik, çaldığım düdük” mantıklı, kimseyi dinlemez tavırlarıyla nam salmış ve personel genelinde sevilmeyen bir yapısı vardır.
Müdür bey, yeni görev yerindeki ilk gün; şirkette çalışan bütün personeli toplantıya çağırır.
Toplantıda tekmil herkesi ister.
Bölüm şeflerinden memurlara, şoförlerden temizlikçilere, güvenlikçilerden çaycıya, yemekhane aşçıları, bahçıvana kadar herkes toplantıda olmalıdır…

***

Toplantı başlar!
Yeni müdür, kendini tanıttıktan sonra, başlar beklentilerini sıralamaya.
Uzun bir nutuk attıktan sonra; “Gelelim benim için en önemli konuya…” der. Ve toplantı odasındaki tahtaya, soyadını aynen şu şekilde yazar: kıRç…
“R” harfini, herkesin dikkatini çeksin diye bilerek büyük yazmıştır…
“Gördüğünüz gibi, benim soyadım kıRç. Alışılmışın dışında, sık rastlanılmayan bir kelime. Bütün personeli rastladığım her yerde bu konuda imtihan edeceğim. Bunu görev yaptığım her yerde yaparım, burada da yapacağım. Soyadımdaki R harfini unutarak telaffuz eden olursa, yakarım. Sakın ola ki bu R harfini unutmayasınız ha…” şeklinde, yüksek perdeden, biraz da tehditkâr, uyarır.

***

Toplantı dağılır. Ama herkesi alır bir korku ve panik…
“Ne yapsak da bu adamın soyadını doğru söylesek? Soyadı bir garip; kıRç… Bu nemenem bir soy isimdir? Ya unutursak, aradaki bu çok mühim R harfini? Adam yakacağını söylüyor… Öyle ya; kelimeden R harfi çıkarsa, bambaşka bir manaya dönüşecek!!! İşte o zaman, ayıkla bir çuval pirincin taşını… Yandı gülüm keten helva…”
Şirketin hemen her departmanında bu yollu konuşmalar ağızdan ağıza dolaşmaktadır.
Bu arada, müdür bey de asansörde, koridorda, yemekhanede, orada burada rastladığı herkese sormaktadır:
“Söyle bakalım evladım, neymiş benim soyadım?”
“kıRç, efendim…”
Sınavı iyi bir sonuçla atlatmış ve rahatlamış öğrenci edasıyla, saygılı bir şekilde baş selamını çakan personel, yanından uzaklaşır müdürün.
Müdür bey de aldığı cevaptan memnun, bıyık altından bir gülümsemeyle;
“Aferin…”
Bu durum, şirkette sürüp gitmekte, kimse bir gaf yapmadan, çam devirmeden, müdür beyin büyük sınavından geçmektedir…
“Soyadım ne?”
“kıRç efendim.”
“Aferin.”

***

Ancak, şirketin emektar yaşlı çaycısı, mutlaka bir yanlış yapacağı korkusuyla, müdür beyden köşe bucak kaçmakta, içinden Allah’a yalvararak, “Ben kesin bir hata yaparım. Nereden çıktı bu adam? Yanlış söylersem, işimden ekmeğimden olurum. Ama bu kaçışın sonu yok. Bir gün bu müdür beni de enseleyip, bir güzel imtihan edecek. Allah’ım sen yardım et…” diye dua etmektedir.
Günler, haftalar derken; gerçekten de müdür bey bizim emektar yaşlı çaycıyı bir gün kıstırır:
“Benim soyadım ne?”
“!!!???”
Panik ve sıkıntıdan tir tir titreyen, terleyen, kem küm eden çaycının ağzından dökülüverir cevap;
“göRt…”
Evet…
Emektar çaycı, müdür beyin soyadındaki o çook çok önemli “R” harfini unutmadan söyleyebilmiştir.

***

Bana göre, önemli olan; kişinin makamı, mevkisi, rütbesi, parası, pulu bilmem nesi değildir…
Önemli olan; o kişinin muhataplarının gönlündeki adı, sanı, şanı ve makamıdır diye düşünüyorum.
Emektar yaşlı çaycı da müdür beyin kendi gönlünde yer eden makamını söyleyivermiş bir çırpıda…

HK.

ETİKETLER:
YORUMLAR

Henüz yorum yapılmamış. İlk yorumu yukarıdaki form aracılığıyla siz yapabilirsiniz.